تنهایی
انسان مدرن
در این مخمصه های آشفته زندگی
زندگی سراسر نقش
سراسر نقش بازی
در همهمه مترسک های سیاست پیشه
و آدمکان سیاست ورز
که تنها تلاش شان
حفظ چوب های روبه رویه شان است
و در این تلاش متعفن
هر کثافتی را وسیله می کنند
بسیار تنها است
انسان مدرن
که تماما مساله است
و برای هر عملی پرسشی
و گاه پرسش هایی
دارد
واقعا
تنهای تنهاست...
+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم آبان ۱۳۹۴ ساعت 8:56 توسط مجید زمانی دهاقانی
|
عنوان «یادداشت های عابرپیاده» را از نام ستونی در مجله «راه نو» که در اواخر دهه 70 شمسی منتشر می شد گرفته ام. به عنوان تحصیلکرده و دانشجوی رشته جامعه شناسی همچون یک عابرپیاده (نه سواره) قصد دارم از کنار مسائل پیرامون خودم اعم از مسائل خانواده، محله، شهر، کشور و جهان کمی با تامل تر عبور کرده و تا آنجایی که امکان (مادی و غیرمادی) دارد در آن بیندیشم. آنچه در این وبلاگ می آید بخشی از فعالیت های علمی و برخی از تاملات شخصی و همچنین بخشی از تجربیات دیگران است.